Zomervakantie 2009

zomer 2009   fotoalbum   links

Wanneer?

Van zondag 5 juli t/m vrijdag 24 juli.

Waar?

"Camping Ötztal" te Längenfeld, in Tirol Oostenrijk.

Van dag tot dag!

Zondag 5 juli.
Vanmorgen om 03.00 uur vertrokken naar Oostenrijk. Het was vrij rustig onderweg. Rond 13.15 uur kwamen wij aan op camping Ötztal in Längenfeld (1180 m). Een leuke plek, met gelijk achter ons een wal en bos. In de tussentijd dat wij de tent op gingen zetten, zijn de kinderen naar de speeltuin gegaan. Voor de kinderen is er genoeg te doen. Er is een speelbos, voetbalveld, basketbalveld, tafeltennistafels, trampoline en een binnen speelruimte. Het toiletgebouw is in 1 woord prachtig. Je hebt hier mooie grote douches (gelukkig zonder muntjes), kinderdouche, kinderwastafel, föhn, make-up ruimte, sauna, wasmachine, droger, schoenendroger, hondendouche, ruimte om televisie te kijken en ga zo maar door. Rond 17.00 uur zijn wij met zijn allen Scooby gaan uitlaten. Bij terugkomst op de camping gelijk bij de kiosk pizza’s bestelt. Na het eten met zijn allen naar de Pestkappele gelopen, die achter de camping op een berg staat.
Maandag 6 juli.
Vannacht begon het te regenen en dit bleef de hele morgen zo. Robert en Sebastiaan hebben samen aan de zijkant van de tent een zeil gespannen, zodat wij droog buiten konden zitten. Simone en Benjamin hebben samen boodschappen voor het ontbijt gehaald. Rond 12.30 uur werd het droog en zijn we vanaf de camping de Fischbachbrücke overgestoken en richting Astlehn gelopen, waar wij de berg omhoog zijn gegaan. Wij volgden de route 6 "Duringerweg". Het was een mooi smal pad, sterk omhoog lopend, langs vele afgronden. Op een gegeven moment belemmerde enkele omgevallen bomen het pad, waarschijnlijk veroorzaakt door een lawine in de winter. Gelukkig konden wij rustig het pad vervolgen. De gehele route hadden wij een prachtig uitzicht over het Ötztal. Bij de Teufelskanzel (1366 m.) kon je goed Huben en Längenfeld zien. Af en toe begon het licht te regenen. Via een smal, snel dalend paadje, kwamen wij uit bij de Pestkapelle en rond 16.00 uur waren wij terug op de camping. Na het eten hoorden wij dat HSV aan het trainen was en zijn wij met zijn allen gaan kijken. Er zitten 3 bekende Nederlanders tussen, waarvan Mathijsen, Elia en Richardo (trainer).
Dinsdag 7 juli.
Vanmorgen stonden wij op met regen. Na het ontbijt hebben de kinderen een lange tijd in de speelruimte gespeeld. Robert heeft nog een tijdje bij de training van HSV gekeken. Rond 13.30 uur zijn wij weggereden naar Oetz, waar wij de auto bij de Piburgersee hebben neergezet. Het was gelukkig droog en af en toe scheen de zon. Wij zijn rondom de Piburgersee gelopen. Halverwege zijn wij via een smal, steil en glad paadje door het bos omhoog gelopen, naar de Seejöch, waar je een prachtig uitzicht over de Piburgersee had. De lucht begon weer behoorlijk te betrekken en daardoor moesten wij hard naar beneden richting de auto rennen. Wij waren bijna bij de auto, toen het met bakken uit de lucht kwam. Het was ineens behoorlijk koud geworden. Later toen het iets opklaarde, zagen wij dat bovenop de bergtoppen sneeuw was gevallen. De regen hield helaas niet op.
Woensdag 8 juli.
Vanmorgen eindelijk wakker geworden met een klein zonnetje aan de lucht. Rond 12.15 uur zijn wij weggereden naar Imst, waar wij bij een bouwmarkt "Obi" een stuk zeil hebben gekocht voor het nieuwe afdakje van Robert. Hierna de auto geparkeerd bij het station van Imst en onze korte broeken aangetrokken. Halverwege de Imsterberg, kwamen wij een bordje tegen van Arzl, die wij verder gevolgd hebben via een smal, steil pad. In Arzl zijn wij richting de Benni-Raich-Brücke gelopen. Dit is de hoogste voetgangershangbrug van Oostenrijk. Hij is 94 m. hoog, heeft een spanwijdte van 137,70 m. en 1,50 m. breed. Hierna via de Luis Trenker Steig naar beneden gelopen, waar wij onder in de kloof uitkwamen. Natuurlijk moest daar even met water en stenen gespeeld worden. Totale afstand van de route die wij gedaan hebben, was 15 kilometer.
Donderdag 9 juli.
Rond 11.45 uur hebben wij de auto gepakt en richting Gries (1569 m.) gereden, waar wij de auto hebben geparkeerd. Om 12.22 uur zijn wij via een smal, steil en stenen pad naar de Winnebachseehütte (2361 m.) gelopen. Het was onderweg vaak afzien en de kinderen deden het geweldig. Af en toe moesten wij even uitrusten. Na 2 en een half uur lopen, kwamen wij bij de Winnebachseehütte aan, waar wij drinken hebben gekocht. De kinderen en Simone hebben hier nog bij de berggeiten gekeken. Na een poosje te hebben uitgerust en de kinderen even in de speeltuin hebben gespeeld, zijn wij terug naar beneden gelopen. Hier kwamen wij halverwege de route een kleine kudde schapen tegen, die Sebastiaan en Benjamin als een echte herder opzij dreven met hun wandelstokken. In 2 uur tijd, waren wij terug bij de auto. In totaal hebben wij 5 uur en 26 min gelopen, over een afstand van 8,7 km. Gelukkig was het vanavond minder koud als gisteren en konden wij nog even buiten zitten.
Vrijdag 10 juli.
Vanmorgen besloten een rust dag in te lassen. Het regende af en toe en het was nog steeds lange broeken weer. Rond 12.00 uur zijn wij met zijn allen het dorp Längenfeld ingelopen, waar Robert graag bergschoenen wilde passen. Het was voor hem een hele kriem. Simone slaagde bij Intersport voor een paar bergstokken en hoopt nu makkelijker de berg op en af te komen. Tegen 13.30 uur de auto gepakt en richting Sölden gereden, in de hoop dat Robert hier zou slagen. Na enkele winkels had Simone een paar bergschoenen gekocht en Robert nog niet. Uiteindelijk ging Robert alleen op stap en slaagde bij de eerste de beste winkel. Terug op de camping hebben wij op tijd gegeten, want om 19.00 uur moest de voetbalclub van Längenfeld tegen HSV spelen. Uiteindelijk heeft HSV gewonnen met 13-0. Robert heeft van buiten het hek de voetbalwedstrijd aanschouwd. Doordat de wind was gaan liggen, konden wij een lange tijd buiten zitten.
Zaterdag 11 juli.
Vannacht hebben wij een koude nacht gehad, maar vanmorgen scheen de zon af en toe. Rond 11.00 uur de auto gepakt en naar Umhausen (1036 m.) gereden, waar wij de auto vlak bij de kerk hebben neergezet. Vanaf hier zijn wij naar de Stuibenfall gelopen. Dit is een waterval van 159 m. hoog en gelijk de grootste waterval van Tirol. Ongeveer 1 uur doe je erover om boven te komen en onderweg kom je 5 platvormen tegen en een hangbrug, waar je prachtig uitzicht hebt op het bruisende water van de waterval. Bij het 3de platvorm, was het koud, erg winderig en nat. Boven ons brood opgegeten en doorgelopen naar Bichl (1550 m.), waar wij de Umhauser Höhenweg terug hebben genomen. Hier liep je over verschillende terreinen heen, van hoog gras, tussen dennenbomen, over smalle en brede paadjes. Onderweg heerlijk snoepend van bosbessen en wilde aardbeien. Na een lang stuk naar beneden te hebben gelopen, kwamen wij bij een waterval die vlak langs de weg zat en het water midden over de weg liep. Tja, dan moet er even gespeeld worden. Na een wandeling van 10,3 km. en 5 uur onderweg kwamen wij weer voldaan bij de auto. Opnieuw ’s avonds in de tent gezeten, omdat het buiten veel te koud was.
Zondag 12 juli.
Tegen 11 uur zijn wij via Oetz, Kühtai naar Gries im Sellraintal gereden, waar wij de auto hebben geparkeerd bij Lüssens (1639 m.). Tussen de koeien door volgden wij het gletscher leerpad, waar je van alles over de gletschers te weten kwam. Halverwege het dal, hebben wij bij een picknicktafel ons brood opgegeten, waarna wij onze route hebben vervolgd. Aan het einde van het dal, had je een prachtig zicht op de gletscher. Eigenlijk wilden wij niet ver lopen, maar via grote stenen, waar bij veel regen of sneeuw water doorheen loopt zijn wij richting de gletscher gelopen. Op een gegeven moment konden wij niet verder, want het werd een beetje gevaarlijk, door losliggende stenen. Het is mooi om te zien, hoe goed de kinderen kijken, waar zij elke stap zetten en uitkijken. Via een ander smal paadje, blauw gemarkeerd, zijn wij terug naar beneden gelopen. Onderweg kwamen wij enkele gemzen tegen, waarvan 1 oog in oog met Scooby stond. In totaal hebben wij een hoogteverschil van 450 m. gemaakt.
Maandag 13 juli.
Eindelijk scheen vanmorgen de zon, bij het opstaan. Het was gelukkig geen koude nacht geweest. De kinderen hebben vanmorgen een lange tijd in de speeltuin gespeeld. Rond 11.30 uur zijn wij richting Winklen gereden, waar wij de auto geparkeerd hebben. Vanaf de Ötztaler Ache zijn wij via een geologische leerpad en dieren leerpad door een fascinerend en steile rotswanden gebied gelopen. Op verschillende plekken kon je opgezette bosdieren bekijken met een beschrijving erbij. Onderweg kwamen wij een heksenhuisje tegen, die mooi in de rotsen was gebouwd. Af en toe snoepend van de bosbessen liepen wij verder naar de Winkelbergsee. Hier was een kleine veenplas met een waterpark erbij. Dit bestond uit een jachthuisje op een rots, mooie waterraden, kleine bosglijbaan en natuurlijk een beekje. Onder genot van een broodje hebben de kinderen zich heerlijk vermaakt. Hierna doorgelopen naar de veenplas, waar wij heerlijk met onze benen in het water hebben gezeten. Op een gegeven moment zagen wij een roeiboot drijven op het water, waarschijnlijk los gemaakt door anderen. Robert heeft met behulp van stokken, de roeiboot te pakken kunnen krijgen en kon het natuurlijk niet laten om een stukje met beide kinderen te varen. Via een klimweg terug naar Winklen gelopen. Al met al hebben wij 6,5 km. gelopen.
Dinsdag 14 juli.
Vanmorgen was het gelijk korte broeken weer. Heerlijk gewoon om zo op te staan. Rond 09.45 uur zijn wij weggereden naar Niederthai (1550 m.), waar wij de auto hebben geparkeerd. Vanaf hier via een breed pad onze route gevolgd naar de Schweinfurter Hütte op 2028 m. hoogte. Toen wij vlak bij de Klein Horlachalm waren, konden wij uit 2 paden kiezen om naar de Schweinfurter Hütte te lopen. Natuurlijk werd dat het smalle pad, tussen de koeien en over grote stenen naar boven. Eigenlijk wilden wij niet verder lopen, maar voorbij de Zwieselbachalm zagen wij nog behoorlijk veel sneeuw liggen. In overleg met de kinderen, toch besloten voorbij de sneeuw te lopen. Hier moesten wij tussen de sneeuwwallen door en natuurlijk eroverheen. We waren vlak bij de Zwieselbachalm, toen Benjamin heel hard begon te roepen "slang". Vlak voor zijn voeten kroop een adder, die langzaam zijn weg vervolgde naar Sebastiaan. Benjamin bleef gelukkig stil staan, maar Sebastiaan niet. De slang was nog geen 5 cm. van zijn voet af, dat wij hem moesten bevelen om stil te blijven staan en niet gillen. Robert heeft geprobeerd hem te pakken, maar hij verdween tussen de stenen. Na een lange wandeling van 16 km. in 6 uur en 15 min. tijd, waren wij voldaan en vermoeid terug bij de auto. Terug op de camping hebben we met Dieter en Simone (onze Oostenrijkse buren) gekletst. Dieter stelde voor, dat de kinderen morgen even mogen proberen te kletteren. Zij hebben alle benodigde spullen en onder begeleiding van hun mogen zij naar boven. Door het warme weer van vandaag, konden wij een lange tijd buiten zitten.
Woensdag 15 juli.
Het begon zo mooi vanmorgen, prachtig weer, maar dit ging vrij snel over in regen. Vandaag besloten een rustdag te houden. Tegen 11.15 uur zijn wij samen met Dieter en Simone naar de klettersteige gelopen, achter de camping. Hier kregen de kinderen gordels en een helm op. Dezen waren van Dieters zijn kinderen. Als eerste zette Simone het parcour uit, waarna de kinderen om de beurt 3 verschillende routes mochten beklimmen op de Türkische Honing (zo werd deze wand genoemd). Dieter of Simone hielden ze omstebeurt met een touw tegen, dat als ze gingen vallen, ze niet verder naar beneden konden vallen. Af en toe hielpen ze de kinderen een stukje hoger te komen, doordat ze voor sommige stukken net iets te klein waren. Je kon merken dat de 2de en 3de keer steeds makkelijker ging. Sebastiaan deed het erg goed en luisterde naar de aanwijzingen, die ze gaven. Benjamin klom goed naar boven, maar naar beneden had hij af en toe angst. Dit vooral als hij achterover moest hangen en naar beneden moest lopen of springen. Jammer genoeg regende het af en toe hevig, waardoor de rotsen nat en glad waren. Tegen 14.30 uur waren wij terug op de camping, waar de kinderen een poosje hebben gespeeld in het speelbos. De kinderen waren behoorlijk moe geworden van het kletteren, dus die gingen bijtijds op bed.
Donderdag 16 juli.
Vanmorgen gelijk na het ontbijt weggereden naar Vent, waar wij nog een klein stukje verder zijn doorgereden naar Rofen om de auto bij Gasthaus Rofenhof (2014 m.) voor 3 euro te parkeren. Vanaf hier zijn wij via het Rofental naar de Hochjoch Hospiz op (2413 m.) gelopen. Het pad begon breed, maar wel tussen hoog gras door. Na ongeveer een half uur lopen, ging het pad over in een smal paadje. Het liep langzaam stijgend omhoog, langs diepe afgronden. Halverwege de route moesten wij over een snelstromende beek. De beek maakte zoveel kabaal, dat wij gewoon tegen elkaar moesten schreeuwen. Een eindje verder gelopen, waar een klein beekje liep en de kinderen graag wilden spelen. Hier ons broodje opgegeten en verder gelopen naar de Hochjoch Hospiz. Op een gegeven moment zagen wij de hut langzaam dichterbij komen, maar dan kom je erachter dat je nog 3 kwartier moet lopen om de hut te bereiken. Na een beste tippel van 2 en een half uur kwamen wij bij de hut aan, waar wij ons heerlijk op een halve liter bier hebben getrakteerd en de kinderen per ongeluk op een halve liter Almdudler. Achterop het menu kaart, stond dat alle levensmiddelen 1 keer per maand geleverd werden per helikopter. Rond 17.30 uur waren wij terug bij Gasthaus Rofenhof, na een wandeling van 6 uur over 13 km. Besloten om hier wat te eten. De kinderen wilden graag een keer kaisersmarren eten en gelukkig hadden ze dat hier. Rond 20.00 uur waren wij terug, waarna de kinderen nog zijn gaan spelen.
Vrijdag 17 juli.
Aan het einde van de ochtend, klaarde het op en scheen de zon voluit. De kinderen hebben de hele morgen in de speelruimte gespeeld. Na het middageten besloten een wandeling te maken. Vanaf de camping zijn wij naar Lehn gelopen, waar wij een gedeelte van het Heimatmuseum konden bekijken. Je had hier een oude zaagmolen, gedateerd uit 1827 en andere molens, die m.b.v. water hun werk doen. Hierna via een steil pad naar de hangbrug gelopen. Deze hangbrug hing echt aan kabels en bewoog bij elke beweging die je maakte. Hierna via een smal, steil pad met enkele stalen trappen verder omhoog gelopen, waar je een prachtig uitzicht had op de Lehner wasserfalle, Längenfeld en Lehn. Hierna terug naar beneden gelopen, waar Scooby veel moeite had om de stalen trappen naar beneden te nemen. Na het eten met zijn allen richting de kerk in Längenfeld gelopen, waar het startsein werd gegeven van het 3-daagse dorpsfeest, namelijk de 59ste Ötztaler bataljonfest. Rond 20.00 uur werden er geweer- en kanonsschoten afgevuurd, waarna de muziekkorpsen ( in klederdracht) van Längenfeld en enkele dorpen uit de buurt in een optocht naar een grasveld aan het einde van Längenfeld. Tussen de muziekkorpsen in, liepen mensen met geweren, hakbijlen, zwaarden en meiden met kruikjes snaps. Nog even bij de uitvoering van het muziekkorps gekeken en daarna via Aqua-Dome terug naar de camping gelopen.
Zaterdag 18 juli.
Tjonge, tjonge wat een nacht. De hele nacht regen, onweer en ontzettend koud. Bij het opstaan regende het nog steeds en was het zo koud, dat wij allemaal een lange broek, t-shirt, dikke trui en fleece-vest aan moesten. De kinderen gingen samen met Robert boodschappen doen en zagen auto's met sneeuw op het dak staan. Het bleek dat de sneeuwgrens was gedaald naar de 1500 m., terwijl Längenfeld op 1180 m. hoogte ligt. Besloten om gelijk na het ontbijt de auto te pakken en naar Kühtai (2020 m.) te rijden. Hier stonden wij gelijk in de sneeuw, maar helaas was de sneeuw erg nat. Besloten om een klein stukje met paraplu naar het stuwmeer te lopen. Benjamin was erg koud geworden, van het sneeuwballen gooien, dat wij terug naar de auto zijn gelopen. Vanaf Kühtai naar Imst gereden om te winkelen. Na het avond-eten de auto gepakt, thermosfles koffie mee, en richting de mautstelle van Tjimmelsjöch (2171 m.) gereden. Op de Tjimmelsjöch was je verplicht sneeuwkettingen om te doen. Doordat de mautstelle van 20.00 uur gesloten is, konden wij nog heerlijk genieten van de 20 à 30 cm. sneeuw. Scooby vond het geweldig en de kinderen hebben samen met Simone een mini sneeuwpop gemaakt. Voor de kinderen was de sneeuw aan de blote handen wel een beetje te koud, want ze stonden gewoon te bibberen. Tegen 21.30 uur terug naar de camping gereden en wat zijn de dorpjes dan mooi verlicht. De kinderen lagen tegen 22.30 uur op bed en wij er niet veel later achteraan. Ondanks het koude, regenachtige weer, hebben wij ons prima vermaakt. Nou maar hopen dat de nacht niet zo koud wordt als ze voorspeld hebben, namelijk 2 à 7 graden.
Zondag 19 juli.
Vannacht toch nog een koude nacht gehad en vaak wakker geweest. Gelukkig ondervinden de kinderen geen hinder van de kou en slapen goed. Om 08.00 uur werden wij wakker gemaakt, door kanon- en geweerschoten. Sebastiaan ging hierna alleen broodjes halen bij de kiosk van de camping. De bewolking was goed opgetrokken, waardoor je alle besneeuwde bergtoppen goed kon zien. Tegen 10.15 uur zijn wij richting de kerk in Längenfeld gelopen, waar om 11.00 uur de optocht van de 59ste Otztaler Batayonfest begon. Er deden 700 mensen mee, uit verschillende plaatsen. Tegen 11.45 uur zijn wij via een breed, langzaam omhoop lopend pad naar Brand (1385 m.) gelopen. Hier stond een bergrestaurant, kinderboerderij en een kerk. Vanaf hier had je een prachtig uitzicht over het Oetztal. De camping konden wij mooi zien liggen. Na van het uitzicht te hebben genoten, de kinderen van de kinderboerderij, zijn wij verder gelopen over een smal pad met trappen en afgronden naar Burgstein (1424 m.). Wij hadden gehoopt dat je hier een mooi uitzicht zou hebben naar de andere kant van Oetztal, maar dat viel helaas tegen. Bij Burgstein eindigt ook de route van de klettersteig en je wilt niet weten in wat voor een afgrond je daar kijkt. In Burgstein bij Gasthaus Siggi nog een ijsje gekocht en via een andere weg, door een tunnel en langs rotsen, terug naar Längenfeld gelopen. Opnieuw konden wij 's avonds niet buiten zitten i.v.m. de kou.
Maandag 20 juli.
Vannacht opnieuw een koude nacht gehad. Simone had het goed bekeken, door een joggingbroek en sokken aan te doen 's nachts. Na het ontbijt weggereden naar Oetz, waar wij de auto hebben geparkeerd bij de gondelbaan. Rond 11.02 uur hebben wij de panoramagondelbahn Acherkogel naar boven genomen (2020 m.). Vanaf hier zijn wij via de Bielefelder Hütte (2150 m.) naar de Wetterkreus (2572 m.) gelopen. Boven lag nog veel sneeuw, waardoor het smalle wandelpaadje af en toe erg glibberig was. Na een beste tippel, waren wij rond 13.00 uur boven. Hier ons broodje opgegeten, de kinderen nog een poos met sneeuw gespeeld en wij van het uitzicht genoten. Hierna terug richting de Roßkopf (2388 m.) gelopen, waar wij deze dag voor de 2de keer een kruis hebben gehaald. Robert dacht vanaf hier een ander paadje naar beneden te nemen, maar dit bleek een geitenpad te zijn. Toch geprobeerd via grote rotsblokken ons pad zoekende. Simone was aan het schelden en Scooby durfde op een gegeven moment niet verder, waardoor Robert hem moest optillen om over de rotsen te komen. Gelukkig kwamen wij uit op de skipiste. Vanaf hier terug naar het bergstation gelopen, waar wij bij het restaurant een ijsje hebben gekocht. Simone en de kinderen waren kapot. Tegen 16.15 uur, na een wandeling van 4 uur en 12 minuten over 5,7 km., de gondel terug naar beneden genomen.
Dinsdag 21 juli.
Tegen 11.45 uur weggereden naar Gries, waar wij de auto hebben geparkeerd. Vanaf hier richting de beek gelopen en een mooi plekje in de schaduw opgezocht. We hadden ons nog maar net gesetteld of er kwam een koe vlakbij kijken. Wij hadden geluk dat er omgevallen boom tussen zat, want de koe was erg nieuwsgierig en kwam regelmatig even terug. De hele middag hebben wij bij de beek met water en stenen gespeeld. De kinderen hadden zelf autootjes meegenomen en hebben zich hier goed mee vermaakt. Tegen 17.00 uur begon de lucht behoorlijk te betrekken en begon het licht te sputteren, dat wij gauw alle spullen hebben ingepakt en naar de auto zijn gelopen.
Woensdag 22 juli.
Vanmorgen hadden wij al vroeg ontbeten, waarna we gelijk de auto hebben gepakt en naar Obergürgl (1930 m.) zijn gereden. Tegen 10.45 uur zijn wij aan onze wandeling begonnen richting de Schönwies Hütte (2266 m.). In het begin van de wandeling, liepen wij over de skipiste, die vlakbij de Schönwies Hütte overging in een breed pad. Na de Schönwies Hütte ons pad verder vervolgd naar de Langtalereck Hütte (2430 m.). Halverwege hebben de mannen hun hoofd onder een waterval gehouden om af te koelen. Een klein stuk verder, kwamen wij een groot stuk sneeuw tegen, waar wij ons brood hebben opgegeten. Hierna verder gelopen, waar wij boven op de berg een hut zagen staan. Dan denk je dat je er bent, maar dan blijkt het een oud grenshuisje te zijn. Gelukkig lag de Lantalereck Hütte er niet ver vandaan en zaten wij tegen 14.00 uur aan een heerlijk glas bier en fris. Bij de hut zijn wij maar even gebleven, want het waaide behoorlijk hard en de lucht begon goed te betrekken. Besloten om terug naar beneden te lopen, waarvan in het begin een behoorlijk tempo. Gelukkig kwamen er maar enkel druppels uit de lucht en liet de zon zich af en toe zien. Vanaf de Schönwies Hütte, zijn wij via een ander paadje terug naar Obergürgl gelopen. Hier liepen wij langs de Rotmoos Wasserfall en door het Zirbenwald, wat uit mooie, oude dennenbomen bestond. Na een tocht van 15 km. en 6 uur lopen, kwamen wij allemaal met vermoeide benen terug bij de auto.
Donderdag 23 juli.
Vanmorgen na het ontbijt, alle spullen voor het grillen bij elkaar gepakt. Onderweg boodschappen gedaan in Umhausen en daarna doorgereden richting Kuhtai. Even na Ochsengarten hebben wij de auto aan de zijkant geparkeerd en een mooi plekje bij de beek gezocht. Wij hadden een geweldig plekje gevonden, waar wij eerst een lange tijd in de schaduw konden zitten en de kinderen in de beek en de zijtakken van de beek konden spelen. De kinderen waren heerlijk dammetjes aan het bouwen, toen Benjamin heel hard riep: "vis". Het bleek een forel te zijn, die probeerde terug in de diepe beek te komen. Jammer genoeg, was zijn kop stuk, want anders hadden wij hem mooi op de barbecue kunnen doen. Tegen 13.00 uur de grill aangestoken en heerlijk gegeten. Tegen 16.45 uur rustig onze spullen bij elkaar gepakt, want de lucht begon te betrekken. Terug op de camping alvast een klein begin gemaakt met opruimen in de tent, want wij hadden besloten morgen weer terug naar huis te gaan. Zaterdag zou de temperatuur behoorlijk dalen en gaan regenen. 's Avonds verder de spullen ingepakt en nou maar hopen dat het droog blijft. Richting Oetz onweerde het hevig en de lucht richting Solden begon ook dicht te trekken. Tot nu toe is het hier droog gebleven.
Vrijdag 24 juli.
Vanmorgen rond 07.30 uur opgestaan. Robert is voor de laatste keer broodjes gaan halen bij de M-Preis samen met Sebastiaan en Simone liet met Benjamin Scooby voor de laatste keer achter de camping uit. Na het ontbijt hebben Robert en Simone rustig de tent afgebroken en hebben de kinderen voor de laatste keer van de speeltuin genoten. Rond 10.30 uur zijn wij uit Längenfeld vertrokken. Vlakbij Ulm hadden wij een korte file, door een ongeluk tussen een vrachtauto en enkele personenauto's. Rond 15.30 uur stonden wij in 6 km. file tussen Wurzburg en Frankfurt. Om 17.45 uur bij wegrestaurant Bad-Dollerberg gegeten en tegen 18.30 uur onze weg naar Nederland vervolgt. Zonder verdere problemen onderweg, waren wij rond 22.00 uur thuis.

Zend een mail naar robert@familieslagter.eu voor vragen of suggesties over deze Internet pagina's.
Copyright © 2009 by Robert Slagter
Laatste update: 7 september, 2009