Zomervakantie 2007

zomer 2007   fotoalbum   links

Wanneer?

Van 15 juli t/m 4 augustus.

Waar?

"Sport Camping Flaschberger" te Ober-Vellach (Hermagor), provincie Karinthië in Oostenrijk.

Van dag tot dag!

Zondag 15 juli.
Tegen 23:45 uur zijn we vertrokken. Het zou vandaag warm worden, vandaar zo vroeg weg. Rond 12.30 uur kwamen wij aan op de camping. In alle rust hebben wij de tent opgezet, want het was al behoorlijk warm. 's Avonds bij Pension Monarchie Csárda gegeten. Voordat wij met het eten begonnen, gebeurde er met Sebastiaan een ongelukje. Hij struikelde over een soort opstapje en kwam met zijn hoofd behoorlijk hard tegen een houten bankje aan. Een mooie glip in zijn hoofd, maar het was met pleisters gelukkig goed te dichten. Na het eten hebben wij de fiets gepakt en zijn wij richting Hermagor gefietst.
Maandag 16 juli.
Rond 10.00 uur hebben wij de fiets gepakt en zijn wij richting de Presseger See gefietst. In totaal hebben wij 11 kilometer gefietst en enkele meters gelopen. Met zijn allen zijn we 's middags op de camping het zwembad ingedoken. Na het eten zijn wij met zijn allen een eindje gaan lopen. Hier kwamen wij een leuk beekje tegen, waar wij in ieder geval nog een keer naar teruggaan.
Dinsdag 17 juli.
Vanmorgen werden wij pas om 08.00 uur wakker. Na het ontbijt zijn wij naar de Garnitzenklamm gereden. De Klamm-ingang was op 630 meter hoogte, waar je tot circa 4 kilometer tot Klammende (1125 m) kon lopen. Bij 1 grote waterval zijn wij heel dichtbij geweest, waardoor wij allemaal een lekkere koude douche kregen. Na een lange vermoeide tocht kwamen wij rond 16.00 uur aan bij de auto. Op de camping is Robert samen met de kinderen gaan zwemmen.
Woensdag 18 juli.
Na het ontbijt zijn wij naar Malta gereden om de Malta-Hochalm-Strasse te berijden. Op een hoogte van 1933 meter de auto neergezet. Hier hebben wij een klein stukje langs de Kölnbreinstuwmeer gelopen, waar wij bij een beekje uitkwamen. Hier hebben wij een lange tijd vertoefd, door vele dammetjes in het water te maken. De Kölnbreinstuwdam is 200 meter hoog, 626 meter lang en maximaal 41 meter breed.
Donderdag 19 juli.
Na het ontbijt zijn wij naar de Poludnig-alm gereden op 1740 meter hoogte. Via een wandelpad zijn wij eerst om de berg gelopen en na ongeveer anderhalf uur kwamen wij aan op de top van de Poludnig (1999 m). Hier hebben wij het uitzicht genoten en gelijk ons broodje genuttigd. Je had hier een prachtig zicht op het dal, waar onze camping lag. Zo kon je ook richting Italië en Slovenië kijken. Na het avondeten hebben wij met zijn allen Scooby uitgelaten. Wij zijn naar het beekje achter de camping gelopen. Hier hebben Robert en de kinderen heerlijk met water en stenen gespeeld.
Vrijdag 20 juli.
We wilden richting de Rattendorfen-alm rijden , maar de weg was erg smal en zanderig en dit durfden wij niet aan. Besloten om te draaien en richting de Nassfeldpass op 1530 meter hoogte te rijden. Wij wilden eigenlijk een klein stukje lopen, maar de berg voor ons leek ons wel een uitdaging. Het was een beste klim naar boven, veel losse stenen en een moeilijk wandelpad. Uiteindelijk kwamen wij aan op de top van Kammleith. Dit was het 2de kruis wat wij met zijn allen hebben bereikt. Het was behoorlijk warm, dus wilden wij graag nog even bij een beekje zitten. Onderweg kwamen wij een parkeerplaats tegen bij de Bodensee. Het was een klein meertje met beekjes erbij. De kinderen konden hier mooi met water en stenen spelen.
Zaterdag 21 juli.
Wij hadden besloten vandaag een rustdag in te lassen. De Weissensee zat behoorlijk in de zon en wij wilden toch liever een beetje schaduw, dus besloten wij terug naar de Windische Höhe te rijden. Hier hadden wij op de heenweg al een leuk beekje gezien. Rond 14.30 uur zijn wij terug naar Hermagor gereden. Op de camping direct het zwembad ingedoken om af te koelen.
Zondag 22 juli.
Vanmorgen al om 07.00 uur wakker geworden, doordat ons luchtbed erg zacht was geworden. Besloten de Wurzenpass (1073 m) te nemen en richting Slovenië te rijden. Tijdens de weg naar beneden zagen wij een roddelbaan en dit konden wij natuurlijk niet ongemerkt voorbij laten gaan. Hierna via een steile weg naar Vrsnik gereden met 50 haarspeldbochten. Het was een schitterende weg, met prachtig uitzicht naar de Dolomieten. Onze weg vervolgt richting Kal Koritnica en verder naar de Italiaanse grens. Voor de Italiaanse grens had je weg naar de Mangart (2678 m). Deze weg is de hoogste weg in Slovenië en je rijd door 5 korte tunnels tot 2100 m hoogte. Via Italië terug naar Villach gereden en door naar de camping. Op deze hele route hebben wij meer dan 100 haarspeldbochten gehad.
Maandag 23 juli.
Vanmorgen al vroeg wakker geworden, omdat ons luchtbed lek was en wij met de billen op de grond lagen. Het gat geplakt en daarna richting Dellach im Drautal gereden. Als eerste zijn wij naar de Kneipp-Stopp gelopen. Hier hebben wij over de voetenreflex-route gelopen. Via Oberdrauburg naar Kötschac gereden en daarna via een B-weg van Würmlach-Wedenburg naar Nölbling gereden. Hier stond een waterval aangegeven, dus de auto geparkeerd en richting de Nölblinger-wasserfalle gelopen. Het paadje was behoorlijk steil en het was klim- en klauterwerk. Na het eten hebben wij de fiets gepakt. Simone dacht dat het maar 4 kilometer was, maar ze kwam bedrogen uit. In totaal was de route 8.9 kilometer. Op een grasveld hebben wij leuke foto’s geschoten van ons allen. Op een gegeven moment waren Robert en Simone aan het rollebollen toen Sebastiaan en Benjamin stiekem het fototoestel hebben gepakt en foto’s gingen maken. De kinderen hadden dikke lol.
Dinsdag 24 juli.
Helaas het gat in ons luchtbed was nog niet goed geplakt. Opnieuw werden wij wakker met onze billen op de grond. In Jagersdorf de auto geparkeerd bij de Weissenbachklamm. De kloof begon breed en werd later steeds smaller. Wij moesten over planken, rotsblokken en laddertjes klimmen, totdat wij bij een heel hoge ladder kwamen. Deze ladder was ongeveer 10 meter hoog en behoorlijk steil. Simone en Sebastiaan zijn als eersten naar boven gegaan om te kijken hoe ver wij nog konden wandelen. . Wij wilden ook niet dezelfde weg terug lopen, dus Robert heeft Scooby op de arm genomen en heel voorzichtig naar boven geklauterd. Hierna is Robert terug gegaan om Benjamin op te halen. 's Avonds bij de tent begon het heel hard te waaien en te regenen. Sebastiaan en Simone hielden de stokken van ons afdakje vast, maar de stok van Sebastiaan knapte dubbel. Robert bleef buiten om de tent goed vast te zetten en kreeg hulp van de buurmannen. Benjamin heeft hier niks van gemerkt en sliep rustig verder. Na een half uur was de bui over en konden wij de chaos bekijken. Gelukkig viel alles mee.
Woensdag 25 juli.
Heerlijk geslapen vannacht, want het luchtbed is hard gebleven. Na het ontbijt is Robert rond 09.30 uur weggereden naar een afspraak in een plaatsje vlak voor Wenen bij Jolly. Simone is rond 10.15 uur weggelopen met de kinderen naar de Ruïne Khünburg op 839 meter hoogte. Via de "Jagersted", zo heette het paadje, naar boven gelopen. Het paadje was zeer smal en af en toe vlak langs de afgrond. Rond 11.45 uur waren wij boven en zijn wij de ruïne omhoog gelopen met een behoorlijk aantal trappen. Vanaf hier had je een prachtig uitzicht over het Gailtal. Nadat Robert terug was, gelijk Pizza gehaald bij het restaurant van de andere camping. De kinderen hadden cadeautjes gekregen van Jellly’s, waar Robert een positief gesprek heeft gehad. De kinderen hadden potloden en viltstiften gekregen.
Donderdag 26 juli.
Na het ontbijt de auto gepakt en via St. Stefan naar Vorderberg gereden. Besloten naar de Webutz-alm te rijden. Het pad was onverhard en in de 1 moesten wij naar boven. Een boer vertelde Robert, dat wij gerust door konden rijden en het bord "Privatgrund" moesten negeren. Dit kleine stukje weg was zo steil, dat Robert 3 keer voor- en achteruit moest rijden. Op een gegeven moment nam hij een beste aanloop met de auto en met spinnende banden kwam hij boven. Daarna moesten wij nog een klein stukje rijden, waar wij bij het dorpje "Hot. Oisternig" (1722 m) aankwamen. Via een mooi, steil en smal paadje zijn wij naar het kruis van Oisternig (2052 m.) gelopen. Op de Oisternig kon je ook een stempel zetten en dit vonden de kinderen geweldig. Via een ander paadje terug naar de auto gelopen. Onderweg kwamen wij een bunker tegen, waar we nog in geweest zijn.
Vrijdag 27 juli.
Rond 10.30 uur zijn wij richting Hermagor gefietst. Hier even gewinkeld en voor de kinderen een nieuwe paraplu en een pistool met gele balletjes gekocht voor hun vakantiegeld. In de middag richting de Presseger See gereden. Hier de auto neergezet en vanaf hier wilden wij naar de "Zanklgrotte" lopen. Helaas konden wij via dat pad er niet naar toe lopen, want later bleek dat je er via Ruïne Khünburg er wel kon komen.
Zaterdag 28 juli.
Vandaag besloten we een rondrit te maken, omdat de kinderen erg moe waren. Vanaf Obervellach-Hermagor-Kirchbach-Kötschaca door naar het Lesachtal over de Karnische Dolomitenstrasse. Bij het plaatsje St. Lorenzen kwamen wij een watermolen tegen, waar wij de auto even aan de kant hebben gezet en hebben gekeken. Aan het einde van het Lesachtal zijn wij richting Heinfels gereden. Verder naar S. Cándido Jonichen-S.Giuseppe Moos verder over de Strada delle Dolomiti Carniche naar S. Stefano gereden. Hierna door naar Sappada, waar we een mooie kloof tegen kwamen. Met de auto doorgereden naar Forni Avoltri-Rigolato-Calgaretto en vanaf hier via Ravascletto-Sútrio naar de Plöckenpass terug naar Kötschaca Mauthen gereden. De lucht begon hier behoorlijk donker te worden en in de verte begon het te onweren. Gauw terug naar de camping gereden. Het is gelukkig allemaal langs ons heen getrokken op enkele druppels na.
Zondag 29 juli.
Na het ontbijt zijn wij rond 09.45 uur met zijn allen naar Ruïne Khünburg op (839 m.) gelopen. Simone en de kinderen hadden deze route al een keer eerder gelopen, maar de kinderen wilden Robert deze route ook een keer laten zien. Nadat de kinderen Robert de Ruïne hadden laten zien, zijn wij een stuk verder gaan lopen richting de "Zanklgrotte". Na een zware klim kwamen wij aan bij de "Zanklgrotte". Het was alleen maar een kleine inham in de rotsen en verder stelde het niet veel voor. Sebastiaan was behoorlijk teleurgesteld, want hij wilde graag een grot in. Na een lange tippel, waren wij rond 15.15 uur terug op de camping.
Maandag 30 juli.
Vannacht is het gelukkig droog gebleven. Rond 08.15 uur begon het opnieuw keihard te regenen en te onweren. Robert en Simone zijn gelijk het bed uitgegaan, want de camping loopt af en wij zitten op het aflopende stuk met een kleine kuil erin. Werkelijk wat was de nat en wij zagen het water gewoon onze kant uitstromen. Simone moest erg nodig naar het toilet en stond gelijk tot haar enkels in het water bij het uit de tent stappen. De kinderen sliepen er gewoon doorheen en werden rond 08.45 uur wakker. Na het ontbijt hebben wij het rustig aangedaan en zijn rond 11.15 uur weggereden naar Villach. Het centrum was mooi versierd met vlaggetjes en grote spandoeken. Overal stonden kraampjes met ambachtelijke tradities. Van 29 juli tot 4 augustus zijn hier de Villacher Kirchtagen. Mensen liepen in klederdracht en het bier was al rijkelijk aan het vloeien. Het hele centrum hebben wij bekeken en als laatste zijn wij omstebeurt de St. Jacobs-toren ingegaan. Na 239 traptreden was je boven. Vanaf hier had je een prachtig uitzicht over Villach.
Dinsdag 31 juli.
Vanmorgen was het nog behoorlijk fris toen wij opstonden. Wij hebben het eerst rustig aangedaan en daarna met de auto richting Nassfeld gereden. Hier hebben wij de auto bij Sonnealpe Nassfeld (1530 m) geparkeerd. Vanaf hier zijn wij naar het middenstation gelopen en hebben wij de gondel naar boven genomen. Boven op de Madritsche (1919 m) had je een prachtig uitzicht over de bergen van Oostenrijk, Italië en Slovenië. Hier ons broodje opgegeten en lopend terug naar de auto. Het pad liep midden tussen de koeien door. Sebastiaan en Benjamin hebben zelfs nog een koe kunnen aaien, want deze bleef rustig liggen. Scooby had minder geluk, want de koeien waren erg nieuwsgierig en kwamen steeds achter hem aan. Simone moest ook een keer hollen, doordat er 4 achter haar aankwamen.
Woensdag 1 augustus.
Na het ontbijt hebben wij de auto gepakt en zijn wij richting Gmünd gereden. Hier hebben wij de auto geparkeerd en het centrum bekeken. Gmünd staat bekend als de kunststad van Oostenrijk met zijn galerijen, ateliers, beeldentuinen, enz. Hierna zijn wij doorgereden naar het Pöllatal. Hier hebben wij de auto op een parkeerplaats gezet op 1303 meter hoogte. Vanaf hier hebben wij het natuurleerpad gevolgd. Wij kwamen vele mierennesten (rode) tegen en 1 zelfs wel anderhalve meter hoog. Tot aan de Kochlöffelhütte zijn wij gelopen, waar wij wat gedronken en zelfgemaakte appelstrudel hebben gegeten. De kinderen vermaakten zich uitstekend in de speeltuin en bij de konijnen. Rond 15.45 uur hebben wij de Tschu-Tschu-Bahn genomen, die ons bij de auto afzette. Voor de kinderen was het weer een heel avontuur.
Donderdag 2 augustus.
Gelukkig was het vandaag een mooie dag en zijn wij richting de Weissensee gereden. Hier hebben wij de auto geparkeerd en het kleine centrum bekeken. Wij liepen langs een botenverhuur en hebben hier een waterfiets gehuurd voor een uur. De kinderen vonden het geweldig, Scooby iets minder. Robert is halverwege van de boot gesprongen en heeft de kinderen omstebeurt mee het water ingenomen. Het water was niet koud en ontzettend helder. Na de tocht over het water, hebben Robert en de kinderen nog een poos bij de brug in het water gespeeld. Op de camping is Robert nog even met Sebastiaan wezen zwemmen. Voor het eten ons tentje afgebroken en alvast de luifel van de tent.
Vrijdag 3 augustus.
Na het ontbijt hebben wij alvast een gedeelte ingepakt. Doordat het bleef regenen en de kinderen vervelend werden, besloten wij nog enkele boodschappen te doen in Hermagor. Op een gegeven moment wilden wij nog even weg en zijn wij richting de Presseger See gereden. Wij wilden net een eindje gaan lopen, toen het opnieuw weer begon te regenen. Doorgereden naar Bad Bleiberg. Hier konden wij ook niet veel beginnen door de regen, dus terug naar de camping gereden.
Zaterdag 4 augustus.
Vanmorgen om 07.30 uur opgestaan. Langzaam de boel opgepakt en rond 10.00 uur weggereden. Af en toe hebben wij een korte file gehad, maar dit reed wel door. Rond 18.00 uur hebben wij vlak voor Frankfurt, ongeveer 55 kilometer, bij een tankstation gegeten. Hierna onze reis verder vervolgt. . Vlak voor de afslag Osnabrück begon het benzinelampje te branden. Wij wisten niet precies hoever het volgende tankstation nog was, maar wij wisten wel dat hij kwam. Ongeveer 8 kilometer voor het tankstation begon de auto in te houden en Simone had het niet meer, want zij reed ook nog op dat moment. Met veel geluk zie je dan een bord van, tankstation nog 5 kilometer. Gelukkig reed er net voor ons een vrachtauto, dus daar is Simone achter blijven zitten en met veel pijn en moeite hebben wij het tankstation gehaald. Rond 23.30 uur waren wij thuis en hebben direct de kinderen op bed gemaakt. Helaas de vakantie is voorbij. In totaal hebben wij 3900 kilometer gereden in de vakantie.
Zend een mail naar robert@familieslagter.eu voor vragen of suggesties over deze Internet pagina's.
Copyright © 2007 by Robert Slagter
Laatste update: 15 augustus, 2007